This is Ivan.

Received a lot of requests not to shut down or privatize this blog, plus the requests and favors of Hanson’s friends so it’s apparently decided not to shut this blog off.

That’s all and we really appreciate all the concern. God bless you all.

Tuesday Dec 13 10:49am

Hi. Malamang kung nabasa/nababasa mo/nyo man ito ay nabigla o nabibigla kayo. Hinay lang, queued post po ito. At kung sakaling maipost man ito, I bet it’s evening na. And I bet hindi ito na notice ni Ivan nang mag-post sya kanina. (Or nag post nga ba talaga sya? I will never know)

Wala lang. Pasensya na, wala lang akong maisip na matino ngayon. Sinusulat ko ito ngayong November 29, bandang 7 PM. Katatapos ko pa lamang uminom ng aking mga gamot at tinanggal na nila yung ibang nakatusok sa katawan ko. Marahil ay okay na ako. That again, I will never know.

Hi ulit. Wala lang. Para bang name-mental block ako ngayon. ‘Yung pinaghalong feeling ng nahihilo at lutang, ‘yan ang pakiramdam ko ngayon. Alright, blame the Zoloft.

To tell you the truth, pinaplano kong pahabain ang post na ito. Hindi ba’t sabi ko dun sa last na text post ko, madaling magbago ang isip ko? See? Voila. Nagbago nga talaga ang isip ko. Hindi ba sabi ko last na yun? Pero here I am, muling nagbabalik sa pamamagitan ng Queue feature.

Wala lang. Hindi ko lang talaga alam kung saan ako magsisimula. Hindi ko din alam kung ano bang dapat kong sabihin ngayon. Maya-maya magpapasalamat ako sa mga taong kailangan kong pasalamatan. Pero alam kong hindi sapat yun eh. Hindi sapat ang pagpapaalam at palagi itong kulang. Subalit sa sitwasyon ko ngayon, wala na akong ibang alternative. So I’m left with goodbye right now even though I hate it.

Sa pangatlong pagkakataon, hi again :) This time, may smiley na. May happy face na :) Okay double smile pa :))

I really do hope na mabasa ito ng aking mga kaibigan at magulang kahit na napaka-embarassing ng mga posts ko dito. I’m left with no other choices, remember? So be my guest na lang po.

Dear Mom,

        This is probably the second time I’m writing to you on here. The first one’s this. Mom, I know I barely tell you how much I love you when we’re together and that’s only because I’m just shy and I don’t really know why. Mom, I love you po. I love you so much. I love you I love you I love you po. I’m so sorry for every pain I’ve ever caused you. Mom, I’m so sorry I can’t be the kind of son you deserve. Because sincerely, I don’t really think I deserve your love and yet you still endlessly give me yours. Mom, I wanna be everything you can ever be proud of. I wanna be everything Dad can be proud of. And I want to be the Kuya that Natalie can be proud of having. Mom, pls tell Natalie I love her. I am and will always be her older brother and I love her so much I wanna be there to protect and take good care of her when she needs me. I miss you, mom. I miss you and Dad and Natalie. I miss all of you. I know I always deny that whenever you call me, but I do. I really do. I really do miss you. Mom, let e go now and I’ll always be by your side po. I’m sorry for disappointing and frustrating you with my incapabilities and inabilities. I’m always doing my best to keep up with everything and to fit in with the society I stand amidst. Mom, you are verything to me. I love you. I love you.

And remember when I said I don’t care if I don’t have any special memories to give you or cherish with you? I lied. Of course, I did. I just want you to hate me already and let me go. All those times I acted rude to you, everything I was meaning to say and do was to make you all forget about me and unlove me. Because really, I don’t deserve it. I don’t even deserve being with you. An inadequate and irrelevant person like me don’t deserve to be loved and taken care of a wonderful mom like you.

I stole all my childhood pictures from your kept album, I’m sorry. I stole ‘em all but I’ve always kept them with me wherever I go.

imageimageimageimage

I love you, Mom <3

Dear Dad,

        Hi po. Hi :) I’m not really sure where to start but I’ll pluck up every inch of courage I have and say that I admire you. I look up to you, Dad, and I wanna be the son you can someday be proud of. Dad, you’re the reason why I wanted to be an architect so much. I’ve always dreamed of working with you someday. That kind of ‘Dad-and-son partnership’. Hehe, that’s why I’m struggling hard right now. I know it bugs you that I don’t study and pursue College so I’m really sorry. Dad, I’m sorry I always tell you how much I hate you. But what you don’t know is that it kills me deep inside whenever I tell you things like that. Because the truth is I don’t. No, not really. You are my Dad and I’m thankful that you are. Dad, I’ve always been a pain in the butt since who knows when. And we never really talk to each other that often so we’re not real close. But right now, I’m just kinda assuming that we are. Dad, I love you. I love you po. I love you and mom. I’m glad that no matter how bad things come to me or come to you or to our family because of me, you’re always there, looking at me with your serious face but I know you forgive me. I know it. You may always have that stern look on your face but I know your soft side. I know it.

Dad, I’m sorry I can never be able to prove to you how hard I’m trying and that I’m good for something, too. Dad, I’m sorry for everything I’ve ever done. I’m really sorry.

I love you, Dad. I love you po.

image

I visited the Luce Chapel po pala. I wanna be there with Lolo. When I die I want my body to be rested there. It looks so good and the panoramic view of the background’s so refreshing po.

image

I also started eating your fave dish na. I never knew it tasted good :)

image

I also started working na po. Pero I got fired na last week because I had to stay at the hospital na :3 Anyhow, it taught me a lot po.

I have so much to tell you pa but I guess I’m running out of time na.

Dad, I love you. Please take good care of Mom and Natalie and be a father to her. Make her feel loved because she needs it and she needs to grow up with a father on her side. I’m not saying you’re not there for her but you always seem too distant from her— from us. Dad, we love you. I love you. Have a happy life.

Hanson

Dear Natalie

       Heyyyy :)) How are you now? It’s been months, yea? Natty I’m so sorry I wasn’t there when you got your new award. Please keep it up :) I love you so much. I love you, baby sister, I wanna always be there for you and support you in anything and everything you do. Natty, I’m so happy and thankful that it’s not you who got this disease I have because baby, you deserve a healthy and awesome life. You’ve got so much ahead of you. Natty, I’ll always be by your side. Always remember that, yeah? Kuya Hanson will always be there for you. I’m so sorry I’ve been the reason why you sometimes act so negative to things. Natty, I’m always here for you. I’m your Kuya and I’ll forever be. I want you to go to my room and open the red rectangular box under my bed in my room. I hope it’s still there. Open it and all that’s inside it are yours already. I want you to keep it. Just consider it as an early birthday present. Or prolly early xmas gift :) <3 I love you, baby. I love you, Natty. Please take good care of yourself, study hard, and have a happy life :)

Natalie… I wish I could hug you right now. Even for the last time. I want to hug you and kiss your little forehead and tickle you just like old times.

I love you so much.

image

Kuya Hanson <3

Dear Vince, Fara, Sasha, Carol, Melissa, Kuya Jim… everybody,

       Hiiiiiii powssz :D Hey dudes and dudettes, you’re all prolly wonderin why this asshole right here’s addressing some random note to you, right? Um… I don’t have any idea, either, but… I think I kinda… love y’all :)

Yeah yeah, I love you all and I miss you. I… miss you all so much I wanna shout and cry due to this loneliness I’m feeling right now. Hmmm… what to do, what to do then?

Can’t think of any, tbh. Wala akong maisip, holy shizzz. So anyway, I know you’re all pissed and mad at me kasi napaka-stubborn ko at nega. Hehe, sorry, can’t help it po :)))

I have lots of promises I always seem to break. And again, I apologize for that.

Pero kidding aside, I really do miss and love y’all. Diba sabi nyo susunduin nyo pa ko? Malapit na. Hmm, pero how about ako na lang ang magsundo senyo? Eeeeh, not a good idea, that seems. Advanced Merry Christmas na din! I wish you all excellent and eventful lives, unlike mine. HAHA

Don’t worry, I’ll be coming home soon. Hang out hang out tayooooo :) And then jump off some cliff or something. I still want you to meet a workmate of mine who looks exactly like Ruben. Holy shit, they’re like twins :D Except for the mustache tho. hehe

So yeah, wala nang iba eh. Basta take care y’all. Hanson loves youuuu. Hehehehehehehe

HANSON

Marami pa akong gustong sabihin sa mga taong naging parte ng buhay ko. Pero nakailang balik na ang nurse ko at nakasimangot na sya kasi kailangan ko na daw tumigil. HOHOHOHO.

I’m not sure if may naka-queue ako na post na audio. Wala lang. Song lang naman sya. Ewan ko kung kelan yun mapo-post. So just a heads up for everyone para walang mag freak out :)

Magpapaalam na po ako. Alam ko kasi ito na ang huli. Ito na talaga ang huli at di na magbabago ang isip ko. Wala nang magbabago pa.

Magpapahinga na ako at tutungo na muli sa mapayapang mundo ng panaginip. Nakakahinga na ako ng maluwag, seryoso. Masaya na ako. Wala nang bigat na nararamdaman ang puso ko.

Ang tanging bagay na dapat ko na lamang gawin ay magpaalam. Alam ko hindi nga sapat ang pagpapaalam subalit tulad nga ng sabi ko, wala akong ibang choice kundi gawin ito.

Ituring nyo na lamang itong isang panaginip. Isang panaginip na sa paggising nyo bukas na umaga ay wala na. Bigla na lamang ito— ako— mawawala sa utak nyo tulad ng isang ihip ng hanging dumaan lamang. Nakikidaan lang naman tlaga ako. Nakikidaan patungo sa kapayapaang aking inaasam. Malapit na. Malapit na, hindi ba?

Pasensya na kung palagi na lamang akong nega mag-isip. Ito talaga ako. Nega nega nega. Ang nega puta.

Iiwan ko na lamang kayo with a kinda nega thought of mine pero totoo.

Kahit ilang beses mo pang ulit-uliting sabihin sa akin na hindi mo ko makakalimutan o kakalimutan, darating at darating ang araw at oras na gagawin mo yan.

Pustahan pa.

Gagawin mo yan.

Better to be pessimistic and realistic than be a slave of fantasies and lies.

Farewell.

Wednesday Nov 30 02:26am

PILIPINOYAKO WILL FOREVER REST IN PEACE.

First of all, whoever’s reading this, you should know that the one who’s writing this isn’t the owner of this blog at all. I am not Hanson. This is his friend, Ivan.

Hanson passed away at 7:48 this morning at China Medical University Hospital at Taichung where he’s been confined for almost two weeks now.

Even though he’d shown some pretty suicidal tendencies while he’s here, the doctors are sure that he didn’t do any self-harm to kill himself. Hanson died peacefully, he just never opened his eyes since he fell asleep last night.

Doctors said he just couldn’t take the meds anymore and his body finally gave up.

I’m doing this as a friend of his and on behalf of Hanson’s family and friends, thank you to all of you who apparently helped him through a lot of things these past few months of his life via sending him messages of love and telling him to hold on. Thank you very much.

This blog’s going to shut down sooner or may be turned private but this will always remain as a memory of him. Hanson’s teenage life, love life and work life are basically published on this web log of his and this shall remain one of his memoirs.

Hanson’s finally in a peaceful and a better place now and we wish you all a happy life.

Ivan

image

Tuesday Nov 29 07:42pm

Tuesday Nov 29 11:11am

Hindi ko masasabing ito na ang tamang pagkakataon upang magsusulat ako tungkol sa mga bagay na ito.

Hindi pa ito na ang huling pagkakataong dadanak ang tinta at mapipiga ang aking sintido kasabay ng pagragasa ng mga damdaming pinilit kong itinatago.

Hindi rin ito ang huling pagkakataong ako’y luluha dahil sa pagsisisi, galit, at higit sa lahat, sa pagmamahal ko sa inyo. Kay daming bagay ang mahirap tanggapin, itindihin, at paniwalaan.

Hindi ko alam kung paano ko tatanggapin ang isang bagay na hindi ko man lamang naiintindihan at ayaw kong paniwalaan. Hanggang ngayon, bihag pa rin ako ng aking sariling kagustuhang ikulong ang aking sarili mula sa katotohanan.

Nais ko pa sanang hanapin ang katotohanan, ngunit, mayroong mga bagay na totoo kahit ito’y mahirap unawain at paniwalaan. 

Mahal niya ako, mahal kita; mahal kita, mahal mo siya; ayoko na, gusto nyo pa. Magulo, ano? Oo, magulo, pero kung tutuusin, magulo rin naman nung nag-umpisa ang lahat - at mas magulong matatapos.

Sa pagkalugmok ko sa pagkakataong ito, lahat ay matatapos ng hindi man lang mag-uumpisa. Ang hirap intindihin,  Pero ganun talaga, mahirap akong intindihin. Kahit nga ako, minsan ay di ko maintindihan ang aking sarili; ngunit kadalasan, mas hindi kita maunawaan. Kaya nga malimit na mawala ako sa tamang pag-iisip. Hindi ko na inaasahang maging lohikal na ang lahat. 

Siguro sa pagkakataong ito, susuko na ako. Kahit hindi ko pa lubos na nauunawaan, kailangan kong tanggapin na talo na ako sa digmaang ito. Masyado na akong nasugatan at kung ipinagpatuloy ko pa ito, maaaring ikasawi ko pa. Ngunit isang bagay lang ang aking pinaniniwalaan - masaktan o masawi man ako, parte kayo ng buhay ko. Panalo ka na, panalo na siya, panalo kayong lahat.

Ito na ang pagkakataong tatapusin ko ang lahat; kahit pilit isinasambit ng utak at damdamin kong, “Laban pa!”. 

Matatapos na ang article na ito. Ayaw ko pa. Ayaw ko pang matapos ang lahat. Parang kanina lang ng umpisahan ko ito, sa pagbabakasakaling sa pagsusulat ko, luluwag ang aking kalooban at masasagot ang mga katanungang bumabagabag sa akin. Ngunit sa pagtatapos na ito, mas maraming maiiwang katanungan. Dahil sa bawat relasyon, sa bawat pagkakaibigan, sa bawat oras ng ating buhay… laging may kasamang problema. Pero nalalampasan din.

Hindi naman laging makulimlim sa atin ang langit. Sa bawat init ng magdamag na ating pinagsaluhan ay sumilip din ang nakangiti mong langit, sa bawat gusot at pighati ay nasilayan ko ang inyong maliwanag na pagmamalasakit.

Suko na ako. Ito na ang huli. Paalam. Ngunit, tulad ng sabi mo— ng sabi nyo, madaling magbago ang isip ko.

Magpapahinga na po ako.

Tuesday Nov 29 06:36am

Mabasa mo man ito… mabasa nyo man ito… wala nang mangyayari at mababago pa.

Basta salamat sa lahat.

Tuesday Nov 29 06:27am
Nagpapasalamat ako…

Sa mga taong nanatiling nandyan para sakin.

Sa mga taong nananatili sa paghintay para sakin.

Sa mga taong inaasahan kong mananatili dyan para sakin kahit hindi naman talaga, ang paniniwala kong nandyan parin kayo ang nagbibigay ng pag-asa sakin kahit wala naman talaga. Salamat.

Sa mga taong walang pagod sa pagtatyaga sa ugali ko na ewan na wala lang.

Sa mga taong naiintindihan ang ibig kong sabihin sa mga salitang “Wala lang”

Sa mga taong patuloy akong binibigyan ng rason upang magising sa bawat araw.

Sa mga taong patuloy na naghihintay.

Sa mga taong patuloy na umiintindi.

Sa mga taong naghihintay.

Sa mga taong maghihintay.

Sa mga taong bumitiw na.

Sa mga taong nakalimot na.

Sa mga taong nagsawa na.

Sa mga taong minahal ko… at patuloy kong minamahal.

Sa mga taong nakilala ko.

Sa mga taong pinagtyagaang kausapin ang isang katulad ko kahit sa konting minuto o oras.

Sa mga taong nandyan.

Sa mga taong nandito…

sa puso ko.

Salamat.

Salamat sainyo.

Monday Nov 28 08:57pm

Gusto ko ‘yang 2nd photo pang Memorial Display sa akin :)

Wala eh, ayoko talagang magpa-picture sa mga photo estabs. Yoko nga.

Haha, basta yang 2nd photo, ayos na :))

Monday Nov 28 08:35pm
Keep breathing. Keep breathing.

Keep breathing. Keep breathing.

Monday Nov 28 08:13am

Sinabi ko na ngang magpapaalam naman ako kapag aalis na ako. Sa kahit anong paraan, magpapaalam ako para lang malaman mo.

O kung ayaw mo, sabihin mo lang at di na ko magpapaalam.

Basta, wag kang mag-alala, magpapaalam ako.

Hindi ako basta bastang aalis.

Monday Nov 28 07:33am

Fly. Let me fly. Just let me fly now.

Sunday Nov 27 07:30am
'Wag mo kong kalimutan pero kalimutan mo ako.

Alam ko naguluhan ka nang sabihin ko ito saiyo.

At alam ko ring maguguluhan ka kapag sinabi ko ulit ito saiyo at sainyo.

Alam kong hindi mo naman lubusang narinig nang sinabi ko ito noon kaya uulitin ko… para saiyo, para sainyo.

Wala lang.

Ganyan kasimple. Ganyan ka-klaro. Ganyan ka-komplikado.

Wala lang.

Katulad ng pagsabi ng “wala lang”.

Wala lang at mukhang wala lang talaga pero meron naman talaga.

Subalit kapag sinabi kong “wala lang”, maniniwala ka ba? Maniniwala ba kayo? Naniniwala na ba kayo? Maniniwala pa ba kayo?

Wala lang.

'Wag mo kong kalimutan pero kalimutan mo ako.

Wala lang.

Naguguluhan na ba kayo? Naguguluhan ka na ba?

Kalimutan mo ako. ‘Wag mo kong kalimutan, pakiusap.

Nakuha mo na ba? Naintindihan nyo na ba?

Wala lang.

Saturday Nov 26 09:02am
Bigay sa&#8217;kin ng isa kong former workmate. O diba? Piggggyy. Sayang, dapat sana elepante :))))
Hahaha, anyway, pabalik na ulit ako sa aking puting mansyon. Paalam!

Bigay sa’kin ng isa kong former workmate. O diba? Piggggyy. Sayang, dapat sana elepante :))))

Hahaha, anyway, pabalik na ulit ako sa aking puting mansyon. Paalam!

Saturday Nov 26 03:32am

Balik naman ako sa flat para kunin for the last time lahat ng mga gamit na naiwan ko.

At pagkatapos, official resident na ako ng hospital. Oh diba? Resident na ako ng ospital. Taray.

Pero kidding aside, dun na yata ako titira mula ngayon. Well obvious naman na dun na ko tumitira ngayon. Pero syempre, pansamantala. Hanggang sa gumaling ako… o hanggang sa dumating ang oras na magising na sila sa katotohanan na wala na talaga :)

Saturday Nov 26 02:20am
And pinaka-mainam na oras at araw ng paglisan…

Ay yung oras at araw na limot ka na ng mga taong dati’y palaging nasa tabi mo at di mo maalis-alis sa isip mo.

'Yung araw na ang gaan-gaan ng utak mo na para bang wala ka nang iniisip at pinanghihinayangan pa.

'Yung oras na busy sila. Silang lahat.

'Yung araw na kasama nila 'yung tao o mga taong tunay na nakapagpapasaya sa kanila at hindi sila sinasaktan o sasaktan di gaya ng ginawa at patuloy mong ginagawa sa kanila.

'Yung oras na alam mo talagang masaya sila.

'Yung mismong oras na alam mo talagang kahit mawala ka man, walang magbabago at walang masasaktan kasi ikaw na mismo ang gumawa ng paraan para makalimutan ka nila at matanggap nila na iiwan mo talaga sila.

'Yung mismong araw at oras na may kasiyahan kang nararamdaman dyan sa loob ng puso mo na mawawala ka na at mababawasan na ng problema ang mundong ito dahil aalis ka na. Malapit na, iiwan mo na sila.

Malapit na, iiwan mo na sila.

Hintayin mo na lamang ang pinaka-mainam na oras at araw ng paglisan.

Malapit na.

Wednesday Nov 23 10:49pm
Theme by Spirits in the Sky